Under Construction !!!           

De Shar-Pei is een zeer oud ras dat afkomstig is uit twee gedeelten van China. De ene helft komt uit het noorden, waarschijnlijk de honden met de borstelvachten en de andere helft is van de provincie Kwan-Tung bij de stad Dah-Let aan de Zuid Chinese Zee.

Beeldjes en tekeningen van dit ras gaan terug tot de Han-Dynastie van ca.202 voor Christus tot 221 na Christus.

Deze herinneringen werden gevonden in graftomben.

De Shar-Pei’s waren in 1947 bijna uitgestorven na Mao-Tse-Tung’s wet om alle honden op het platte land van China uit te roeien.

De belastingen op huisdieren werden zo hoog, dat de gewone man zich niet meer kon veroorloven een huisdier te houden.

Dat de Shar-Pei nog bestaat is alleen te danken aan de inspanning van een paar toegewijde liefhebbers van dit ras.

In 1973 schreef Matgo Law  van Hong-Kong een smeekbede naar een populair hondeblad in de Verenigde Staten van Amerika.

Hij was bang dat als Hong-Kong werd overgedragen aan China de laatste overgebleven Shar-Pei’s ook uitgeroeid zouden worden. Dit hondeblad publiceerde deze smeekbede met enkele foto’s. Geboeid door deze zonderlinge honden importeerden een paar mensen uit Amerika dit ras vanuit Hong-Kong.

En zo is in Amerika de Chinese Shar-Pei Club ontstaan en begon langzaam om dit uitstervende ras terug in leven te brengen.

Langzaam maar zeker nam hun aantal in de loop van de jaren weer toe. Duizenden Canadezen kregen hun eerste kijk op de Shar-Pei in 1977 toen de Metropolitan Kennelclub Mr. Albright , president van de Chinese Shar-Pei Club van Amerika, uitnodigde op een openbare bijeenkomst in de Toronto-Lente Show met een paar van zijn honden.

Dit bezoek had tot gevolg dat het tot grote interesse kwam voor dit bijzondere ras. De Shar-Pei stond in China ook enige tijd bekend als een gevechtshond, maar ze moesten wel in grote mate stimulerende middelen krijgen om ze vals genoeg te maken en te gebruiken voor de traditionele hondengevechten.

De eerste mensen die ze invoerden waren enigszins bezorgd over het “vechten”, maar de tijd heeft bewezen dat deze dieren uitzonderlijk lief, vriendelijk en zeer intelligent zijn.

Het zijn uitstekende waakhonden met een aangeboren waakinstinct. Hij geniet van liefde en aandacht. Wat ze dan meestal uiten door de stoere/macho hond uit te hangen tegenover hun omgeving.

Hun karakter en persoonlijkheid maken hem tot een vriend, waarbij de bescherming van hun baas en huis niet wordt vergeten.

Ze zijn zeer lief voor de kinderen en andere huisdieren. Het is een trots ras. Ondanks deze trots stellen ze zich niet provocerend op, wel heb je soms dat zij vreemden niet meteen accepteren, maar eerst een afwachtende houding aannemen.

Hij is zeer bezorgd over het “wel en wee”van zijn baasje. Dit kenmerkt vooral door altijd aanwezig te zijn, of te willen zijn in de buurt van zijn baasjes.

Het getuigd nogmaals voor de aanhankelijkheid van de Shar-Pei. De Shar-Pei is een hond die op geen andere hond lijkt, omdat het lijkt dat zijn huid veel te groot voor hem is. Hierdoor krijgt hij plooien en vouwen. Dit zie je het beste bij puppy’s. Als volgroeid zijn hebben ze deze plooien in mindere mate. Wel houden ze rimpels op hun gezicht en wammen onder hun keel.

De ogen zijn klein en donker en liggen vrij diep, dit kan soms voor oogkwalen zorgen. De oren zijn vrij  dik, klein en driehoekig, liggen tegen het hoofd en wijzen naar de ogen.

De schedel behoort plat te zijn, je moet er een hand op kunnen leggen. Ook is de schedel vrij breed en zit er een kleine stop tussen hoofd en snuit.

Van voren ziet men overeenkomst met een nijlpaard. De brede snuit, met liefs grote halskwabben, hebben een groot schaargebit.

Hun tong behoort blauw/zwart te zijn, de neus, lippen en mondholte zwart. Tandvlees liefst zwart. Niet iedere Shar-Pei heeft een blauw/zwarte tong, er zijn er ook de een gevlekte tong hebben. Bij lichte honden mag de neus lichter van kleur zijn. Zijn nek is stevig en vol met plooien. De borst moet diepliggend en gespierd zijn, net als zijn achterhand.

De staart is vrij hoog aangezet en wordt in een krul gedragen, maar mag niet op het lichaam worden gedragen. De vacht komt in twee variaties voor namelijk de paardenvacht, ook wel horsecoat  genoemd. Deze is zeer stoppelig, kort en voelt prikkend aan. De borstelvacht, ook wel bruchcoat  genoemd is langer, maar de haren mogen niet langer als 2.5 cm zijn. Deze vacht voelt zachter aan. De kleuren die voorkomen zijn zwart, bruin, roomkleurig en rood.

De Shar-Pei mag nog witte aftekeningen of witte vlekken vertonen. Echter het onderste gedeelte van de staart en achterkant van de dijen mogen lichter van tint zijn. Zijn schofthoogte  is tussen 45-50 centimeter, zijn gewicht tussen de 18-25 kilogram. Hiermee heeft u in korte lijnen enige informatie betreffende het gewenste uitzien van uw Shar-Pei.